رویش دندان عقل از اواخر نوجوانی شروع می‌شود و در بیشتر موارد بدون مشکل خاصی پیش می‌رود. در معاینات دوره‌ای، مسیر رویش آن پایش می‌شود و تنها در صورت نهفتگی، عفونت یا فشار به دندان‌های مجاور، کشیدن یا مداخله پیشنهاد می‌شود — نه به‌طور خودکار برای همه.

مینای دندان دائمی در چند سال اول بعد از رویش هنوز کاملاً بالغ نشده و در برابر اسید آسیب‌پذیرتر است. رژیم غذایی نامنظم‌تر این سن، همراه با کاهش دقت در مسواک‌زدن روزانه، ریسک پوسیدگی را در نوجوانی حتی از برخی سنین پایین‌تر بالاتر نگه می‌دارد.

نه. برخلاف دندان دائمی، دندان شیری کنده‌شده نباید دوباره جا زده شود، چون ممکن است به جوانه دندان دائمی زیر آن آسیب برساند. کافی است کودک را برای معاینه به مطب بیاورید تا از سلامت ناحیه اطمینان حاصل شود.

دندان را فقط از قسمت تاج (نه ریشه) بگیرید و اگر ممکن است، بدون شستشوی تند، بلافاصله در جای خودش قرار دهید. اگر این کار ممکن نبود، دندان را در شیر سرد یا سرم نمکی نگه دارید و در کمتر از ۶۰ دقیقه به مطب برسانید — هرچه سریع‌تر، احتمال بقای دندان بیشتر است.